Në historinë e kombit tonë, ka emra që nuk shkruhen vetëm me bojë, por me dritën e shpirtit dhe gjakun e durimit. Njëri prej tyre është Ibrahim Rugova – njeriu që i dha Kosovës zërin e urtësisë në kohë stuhish, dhe fytyrën e shpresës në ditët më të errëta.
I lindur më 2 dhjetor 1944, në Cerrcë të Istogut, Rugova erdhi në jetë si një fëmijë i dhembjes së një kombi të ndarë, por u rrit si një burrë i paqes së përjetshme. Dashuria për librin e çoi në universitete, ndërsa dashuria për vendin e ktheu në tribunat e lirisë. Ai nuk mbajti në duar armë prej hekuri, por një armë më të fortë – fjalën. Dhe me fjalën e tij, ai nguli themelet e një rezistence që bota nuk e kishte parë në Ballkan: rezistencën paqësore.
Në vitet kur Kosova u përball me errësirën e heqjes së autonomisë, Rugova ngriti flamurin e arsyes. Ai krijoi shtetin paralel të dijes, shëndetit dhe administratës, duke mbajtur gjallë jetën dhe shpirtin e kombit. Në çdo hap, ai ishte si një lis i qetë mes erërave të forta – rrënjët në tokë, kurora në qiell.
Edhe në vitet e luftës, kur gjaku i bijve të Kosovës derdhej, Rugova nuk u largua nga rruga e tij. Disa e quanin të butë, por historia e tregoi se butësia e tij ishte një çelik i padukshëm, që fitoi zemrat e aleatëve ndërkombëtarë. Ai e dinte se fitorja nuk është vetëm çlirimi i tokës, por edhe shpëtimi i shpirtit nga urrejtja.
Si President i Kosovës pas luftës, ai ishte simbol i bashkimit dhe i qetësisë. Shallin e mbante mbi supe jo si modë, por si flamur të paqes që ai përfaqësonte. Librat, diplomacia, durimi dhe fjala e butë ishin mjetet e tij të betejës.
Më 21 janar 2006, zemra e tij pushoi, por fryma e tij mbeti në çdo shesh, çdo fushë dhe çdo zemër shqiptari. Ibrahim Rugova na mësoi se liria nuk fitohet vetëm me pushkë, por edhe me mençuri; se dinjiteti i kombit nuk matet me forcën e grushtit, por me forcën e qëndresës.
Sot, ai është më shumë se një kujtim. Ai është një amanet. Një thirrje që të mbrojmë lirinë me të njëjtën qetësi e vendosmëri me të cilën ai e fitoi atë. Ibrahim Rugova – Presidenti Historik, Ati i Pavarësisë, burri që tregoi se edhe në kohën e errët, fjala mund të bëhet dritë.
Punim i shkruar nga shkrimtari i shumë veprave të botuara, opinionist dhe autor i dy katalogëve mbi veshjen tradicionale të Medvegjës, është edhe autor i librave “Shqiptarët e Medvegjës nëpër shekuj” – vëllimi 1 dhe 2, Rrahman Hyseni
Fotografi e huazuar.
